یادداشتی از محمد رستمی / فعال فرهنگی
حفظ میراث نیاکانی و انتقال مواریث فرهنگی به نسل ها و انتقال باورهای انسان ساز و آداب و رسوم شایسته پیشینیان همواره مورد تاکید بوده است .
در روزگار جهانی شدن باید سخت متوجه فرهنگ مهاجم بود و ارزش داشته های خود را دانست .
فرهنگ کردی ایلامی فقط منحصر در لباس و یا زبان و گویش های محلی صرف نیست .
باید از لایه های ظاهری به لایه های عمیق تر رفت و عناصری از این فرهنگ که قابلیت بهره مندی برای یک سبک زندگی متعالی دارد برگزید .
ذیلا به نمونه های از این آداب و رسوم که در میان مردمان ایلام عمومیت بیشتری دارد اشاره می کنیم .
💎 ریگ برادری و پیوند عمیق را با هم به چاله گذاشتن .
💎 تار مویی از ریش خود را گرو عهد و پیمان گذاشتن به علامت مردانگی .
💎 دست برادری بهم دادن تحت عنوان سوگند به دست بریده عباس علیه السلام به علامت وفای به عهد و الگو گیری از علمدار کربلا .
💎 احترام به نان و نمک و خیانت نکردن به طرف مقابل .
💎 حرمت شیر و گیسوان مادر و سوگند به آن
💎 گذشت از خون خواهی و حق خود به نشانه و بهانه احترام زنان .زن عنصر فیصله دهنده جنگ و درگیری .
💎 تقدس برکت الهی و حرمت نان و برنج که متاسفانه امروزه مثل قبل در اثر اسراف اینها کمتر مورد توجه است .
💎 هوای همسایه را داشتن تحت عنوان. کامسا سیور و توزیع غذای گرم .
💎 جبران محبت دیگران تحت عنوان کاسه و کچله
💎 احترام به کار جمعی تحت عنوان گل و گل کمک .
💎 پرداخت زکات سر خرمن یا مال خدای .
💎 آب پاشیدن پشت سر میهمان و سپردن او به ضامن آهو .
ادامه دارد…/فراز غرب