فرازغرب؛سید حرمت الله موسوی مقدم؛ در هفده مرداد ماه هرسال بعنوان روز خبرنگار ، شاهدِ سطرهای سرد و پیام‌های پکری نهادهای دولتی و مدیرانِ مصدرنشین خطابِ به خبرنگاران خسته می‌باشیم.
قشر شریف و شایسته ای که قراراست بعنوان آخرین لایه پاسداری از حقیقت و سنجش صداقت ، حافظِ عدالت باشند و چراغ آگاهی و با چاشنی ایثار و عاطفه ، در جنگ روایت‌های رنگین و ایده های آتشین ، نگاهبان حق باشند.
آنان در طول یکسالِ خبری با تنی خسته و روحی رنجور در جدال بین عدالت و سیاست و هیجان و هدایت می‌کوشند با توشه تقوا در ازدحام تردیدگم نشوند و صدای انسانیت باشند.
این روایان خاموش از “مرداد تا مرداد” به حکم حُرمتِ حرفه ای خود ، آتش در کف و استخوان در گلو در زیر فشارِسختِ اقتصادی و انتظارِصعب اجتماعی به رسالت روایتگری خویش عمل کرده و دم بر نمی آورند.
قشری آبرومند که در نهایت امانتداری ، تعهدو تخصص همواره مطالباتِ مردم را بر منافع و مصلحت خویش ترجیح داده درحالی که دغدغه خانهِ خاک و سنگِ سرنوشت نیز آزارشان می‌دهد.
هفده مرداد ماه که از راه می‌رسد، سیل سطرهای سرد واتوکشیده با روتوش رنج افزای روابط عمومی ( بخوانید پیام تبریک ) دستگاه‌های دولتی ، خلوت خبرنگاران را درهم شکسته و صدای سوزناکِ پیام‌های پکری ازسرِ عادت و رفع تکلیف ، مأمن مُحقر و محفلِ آرام آنان را دلگیر و نمک پاش دل ریششان می‌گردد.
در ‘ مردادِ پر ماجرا امسال ‘ ضمن گرامی‌داشت نام و یاد ‘ شهید محمود صارمی’ بادلی سرشار از امید به خدا و خدمت به بندگان مخلص او ، عرضه میداریم .
مدیران محبوب و مخدوم ،
سورتان پیشکش، لطفا سوگ مرسانید.